Eskişehir, Türkiye’de bir şehrin kendini yeniden kurabileceğinin en bilinen örneği. Otuz yıl önce sanayi ve demiryolu kentiyken; bugün Porsuk Çayı’nda gondol yüzen, üç yüz bin öğrencisiyle yaşayan, müze sayısı nüfusuna göre Türkiye ortalamasının çok üzerinde olan bir kültür şehri. Gezinin büyük bölümü yürüyerek ve tramvayla yapılıyor.
Merkezde iki yaka var: Odunpazarı’nda Osmanlı ahşap konut dokusu, Kengo Kuma imzalı Odunpazarı Modern Müze ve on kadar tematik müze; Tepebaşı’nda ise Porsuk kıyısı, Kentpark ve dört yüz dönümlük Sazova Parkı. Şehrin simgesi sayılan lületaşı, dünyada neredeyse yalnızca bu topraklardan çıkıyor.
Şehir dışına çıkıldığında tablo tümüyle değişiyor. Han ilçesindeki Frig Vadisi, Midas Anıtı ve kayaya oyulmuş sunaklarıyla üç bin yıllık bir uygarlığın merkezi; Sivrihisar’da altmış ahşap direkli Ulu Camii ile Kybele kültünün merkezi Pessinus; Seyitgazi’de tepeye kurulmuş Seyit Battal Gazi Külliyesi bulunuyor.
Aşağıdaki ilçe başlıklarına dokunarak Eskişehir’deki durakları harita bağlantılarıyla birlikte görüntüleyebilirsin.
Odunpazarı ve müzeler için 1 gün, Porsuk hattı ile Sazova için 1 gün, Frig Vadisi (Han–Seyitgazi) için 1 gün. Sivrihisar eklenirse 4 gün rahat doluyor.
📅 En iyi dönem
Nisan–Haziran ve Eylül–Ekim. Kışlar sert ve karlı geçiyor ama şehir gezisi kapalı mekân ağırlıklı olduğu için kışın da yapılabiliyor; Frig Vadisi yazın gölgesiz.
🚋 Ulaşım
Şehir içi tramvay hattı gar, üniversite, Odunpazarı ve Sazova’yı bağlıyor. Ankara 230, İstanbul 330, Bursa 155, Kütahya 80 km; YHT ile Ankara ve İstanbul bağlantısı var.
🚗 Araç gerekli mi?
Merkez için hayır, tramvay ve yürüyüş yeterli. Frig Vadisi, Sivrihisar, Balıkdamı ve Çatacık için araç gerekiyor; toplu taşımayla aynı gün dönüş zor.
🏛️ UNESCO
Odunpazarı Tarihi Kenti ve ahşap hipostil camiler grubundaki Sivrihisar Ulu Camii Dünya Mirası Geçici Listesi’nde yer alıyor.
🚤 Porsuk
Şehrin ortasından geçen çay, gondol ve tekne seferleriyle geziye dönüştürülmüş durumda; kıyıdaki kafeler akşam en canlı saatlerini yaşıyor.
🥘 Ne yenir?
Çiğ börek, met helvası, balaban kebabı, haşhaşlı çörek ve nohutlu piliç. Lületaşı ise yemek değil ama şehirden götürülen asıl hediye.
Eskişehir’de gezilecek yerler 14 ilçeye yayılıyor. En çok yer barındıran 6 ilçe için yolu en kısa tutan sıra: başlangıç Odunpazarı, rota genel olarak doğuya ilerliyor; bu duraklar arası toplam yol ≈247 km. Tek ya da birkaç yerlik 8 ilçe, yakınındaki durağın altında gösterildi.
Odunpazarı — 16 yer · başlangıç · yakınında: Alpu (1 yer, ≈48 km)
Tepebaşı — 13 yer · öncekinden ≈2 km, kuzeybatı yönünde · yakınında: Mihalgazi (1 yer, ≈36 km), Sarıcakaya (1 yer, ≈39 km), İnönü (1 yer, ≈42 km)
Seyitgazi — 3 yer · öncekinden ≈53 km, güneydoğu yönünde · yakınında: Mahmudiye (1 yer, ≈33 km)
Han — 7 yer · öncekinden ≈45 km, güneydoğu yönünde · yakınında: Çifteler (1 yer, ≈37 km)
Sivrihisar — 8 yer · öncekinden ≈86 km, kuzeydoğu yönünde · yakınında: Günyüzü (1 yer, ≈32 km)
Mihalıççık — 2 yer · öncekinden ≈60 km, kuzey yönünde · yakınında: Beylikova (1 yer, ≈41 km)
Aynı güne sığan yakın ilçeler: Odunpazarı + Tepebaşı.
Mesafeler ilçe merkezleri arası tahmini karayolu mesafesidir; mekânların tam konumu kartlardaki “Haritada gör” bağlantısında.
Dört yüz dönümü aşan park, içinde masal şatosu, korsan gemisi, Japon bahçesi ve bilim merkezi barındırdığı için tek başına bir gün doldurabiliyor. Eskişehir’in son yirmi yılda kazandığı kimliğin en görünür örneği. Şehir merkezine tramvayla ulaşılıyor; giriş ücretsiz, park içindeki bazı üniteler ayrı biletli ve hafta sonu kalabalık oluyor. Park içinde bisiklet ve elektrikli araç kiralanabiliyor.
Türkiye’nin ilk yerli otomobili Devrim, 1961’de Eskişehir’deki demiryolu fabrikasında yüz yirmi dokuz günde üretildi; müzede ayakta kalan araçlar ve üretim öyküsü sergileniyor. Yakıt bittiği için yolda kaldığı efsanesi de burada anlatılıyor. Fabrika alanında bulunduğundan ziyaret için önceden randevu gerekiyor; gezi yarım saat sürüyor. Fabrika girişinde kimlik bırakmak gerekiyor ve fotoğraf izne bağlı.
Sazova Parkı içindeki merkez, Türk dünyasının mimari üsluplarını yorumlayan yapılarıyla kurulmuş; kubbeli salonlar, sergi alanları ve etkinlik mekânları bir arada. Orta Asya’dan Anadolu’ya uzanan kültürel çizgiyi tek alanda anlatma amacı taşıyor. Park girişine yürüme mesafesinde; iç mekân etkinlik takvimine göre açılıyor, dıştan da geziliyor. Sergi salonları hafta içi öğleden sonra daha sakin oluyor.
Sazova Parkı’nın simgesi olan şato, kuleleri ve köprüsüyle çocuklar için kurulmuş bir masal dünyası; içinde masal karakterleri, ejderha figürü ve etkinlik salonları bulunuyor. Eskişehir’in şehir pazarlamasında en çok kullanılan görüntüsü de bu yapı. Park içinde ve girişi ayrı biletli; hafta sonu kuyruk oluşuyor, hafta içi sabah sakin. Şatonun içindeki bölümler küçük yaş grubuna göre düzenlenmiş.
Sazova Parkı’ndaki büyük ahşap gemi maketi, çocuk oyun alanları ve içindeki bölümlerle parkın en çok fotoğraflanan yapılarından; adını taşıdığı anlatıya uygun olarak hayvan figürleriyle düzenlenmiş. Çevresindeki gölet gemiyi suya oturmuş gibi gösteriyor. Park içinde ve ücretsiz; yaz öğlelerinde güverte kızıştığı için sabah saatleri daha rahat. Geminin çevresindeki gölette pedallı bot kiralanıyor.
Sazova Parkı içindeki bahçe, çay evi, ahşap köprüleri, taş fenerleri ve süs havuzuyla Japon peyzaj geleneğine göre düzenlendi; sakura ağaçları ilkbaharda çiçek açıyor. Parkın en sakin köşesi burası. Girişi ücretsiz ve park biletinden bağımsız; nisan başındaki çiçeklenme dönemi ziyaret için en gösterişli zaman. Çay evinde oturmak için ayrı ücret alınmıyor, gezi yarım saat sürüyor.
Porsuk kıyısındaki Kentpark’ta kurulan yapay plaj, kum zemini ve havuzlarıyla denize kıyısı olmayan şehre yaz eğlencesi kazandırdı; çevresinde kafeler ve yürüyüş yolları bulunuyor. Eskişehir’in su ile kurduğu ilişkinin en yeni halkası. Merkeze tramvayla ulaşılıyor; sezon haziran-eylül, giriş ücretli ve hafta sonu erken doluyor. Şezlong ve şemsiye kiralık, soyunma kabinleri tesis içinde bulunuyor.
Porsuk Çayı üzerinde işletilen gondollar Eskişehir’i Türkiye’de benzeri olmayan bir şehir gezisine dönüştürdü; iskeleden kalkan tekneler merkez boyunca köprü altlarından geçiyor. Kanal kenarındaki kafeler bu hattı canlı tutuyor. Merkezde ve yürüme mesafesinde; tur yaklaşık yarım saat sürüyor, akşam aydınlatmasıyla yapılan seferler daha çok tercih ediliyor. Bilet iskeledeki gişeden alınıyor, hava soğuduğunda seferler azalıyor.
Belediyenin işlettiği hayvanat bahçesi, memeliler ve kuşlar için ayrı bölümlerle düzenlendi; içinde yürüyüş yolları ve dinlenme alanları bulunuyor, okul grupları hafta içi geliyor. Şehir merkezine yakınlığı günübirlik ziyareti kolaylaştırıyor. Girişi ücretli ve otoparkı var; yaz öğlelerinde hayvanların çoğu gölgeye çekildiği için sabah gitmek daha verimli. Alan içinde büfe ve dinlenme alanları düzenlenmiş durumda.
Şehrin güneybatısındaki tabiat parkı, göleti ve çam ormanıyla Eskişehirlilerin hafta sonu piknik adresi; yürüyüş parkurları ve bungalov alanları düzenlenmiş durumda. Kent merkezinin gürültüsünden yarım saatte çıkılıyor. Merkeze araçla 25 dakika; giriş araç başına ücretli, hafta sonu öğleden önce gidilmezse masa bulmak zorlaşıyor. Bungalov ve kamp alanı için önceden rezervasyon gerekiyor.
Tepebaşı’na bağlı Çukurhisar’daki gölet, çevresindeki mesire alanları ve olta balıkçılığıyla biliniyor; kıyısındaki düzlükler piknik için kullanılıyor. Kalabak suyunun çıktığı bölgeye yakın olması yöreyi ayrıca tanıtıyor. Merkeze araçla 20 dakika; gölgelik sınırlı, yanınıza şemsiye almak gerekiyor ve otopark toprak zeminde bulunuyor. Çevredeki köy tezgâhlarında mevsim sebzesi ve süt ürünü satılıyor.
Tepebaşı Belediyesi’nin kültür merkezi; tiyatro salonu, sergi alanları ve atölyeleriyle mahalle ölçeğinde bir sanat mekânı olarak çalışıyor. Eskişehir’in kişi başına düşen tiyatro seyircisinde öne çıkmasında bu tür salonların payı var. Merkezde ve toplu taşımayla ulaşılıyor; program takvimi belediyenin sayfasından önceden kontrol edilmeli. Atölyelere katılım için kayıt gerekiyor ve kontenjan sınırlı.
Türkiye’nin en büyük tatlı su akvaryumlarından biri sayılan tesis, tünel geçişi ve tematik havuzlarıyla düzenlendi; denizden uzak bir şehirde deniz canlılarını göstermesi ilgi çekiyor. Sazova Parkı’nın içinde bulunuyor. Girişi ücretli ve park biletinden ayrı; besleme saatlerinde gösteri yapılıyor, hafta sonu kuyruk uzuyor. Ziyaret yaklaşık bir saat sürüyor, tünel bölümü en çok ilgi çeken kısım.
Osmanlı dönemi ahşap konutlarının sıralandığı mahalle, cumbaları ve renkli cepheleriyle şehrin en eski dokusu; UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi’nde yer alıyor. Evlerin çoğu restore edilip müze, atölye ve kafeye dönüştürüldü. Merkeze yürüme mesafesinde; sokaklar eğimli ve arnavut kaldırımlı, rahat ayakkabı gerekiyor. Sokak aralarındaki kafeler geç saate kadar açık kalıyor.
On altıncı yüzyılda Çoban Mustafa Paşa’nın yaptırdığı külliye; cami, medrese, imaret ve kervansaray bölümleri Odunpazarı’nın tepesinde bir arada duruyor. Bugün avlusundaki mekânlarda lületaşı atölyeleri ve sergiler bulunuyor. Tarihî evler mahallesinin içinde; giriş ücretsiz, avlu gün boyu açık ve gölgeli. Avludaki atölyelerde lületaşı işlenişi izlenebiliyor ve ustalarla sohbet edilebiliyor.
Odunpazarı’ndaki restore konakta kurulan müze, Türkiye’den ve dünyadan çağdaş cam sanatçılarının yapıtlarını topluyor; üfleme cam gösterileri dönem dönem düzenleniyor. Şehrin sanat müzeleri dizisinin en özgün halkalarından. Tarihî evler arasında yürüyerek ulaşılıyor; giriş ücretli, ziyaret yarım saat ve iç mekân fotoğrafa uygun. Gösteri takvimi müzenin girişindeki panoda duyuruluyor.
Japon mimar Kengo Kuma’nın tasarladığı ahşap kütlelerden oluşan müze 2019’da açıldı; Türkiye’nin en dikkat çekici çağdaş sanat koleksiyonlarından birini barındırıyor ve binası başlı başına bir yapıt sayılıyor. Tarihî evlerin dokusuna ahşapla bağlanıyor. Odunpazarı’nda; giriş ücretli, pazartesi kapalı, ziyaret bir saat sürüyor. Girişteki kafe ve tasarım dükkânı ziyaretin parçası sayılıyor.
Türkiye’nin ilk balmumu heykel müzesi; siyasetçilerden sanatçılara yüzlerce figür, gerçeğe yakın ayrıntılarıyla sergileniyor ve heykellerin çoğu şehrin eski başkanının atölyesinde üretildi. Çocuklu aileler için en eğlenceli duraklardan. Odunpazarı’nda ve merkeze yürüme mesafesinde; giriş ücretli, hafta sonu öğleden sonra kalabalıklaşıyor. Fotoğraf çekimi serbest, salonlar arasında yönlendirme var.
Eski bir hanın avlusunda kurulan çarşıda lületaşı ustaları, gümüşçüler ve el sanatları atölyeleri çalışıyor; ustaların taşı yontuşunu izlemek mümkün. Eskişehir’in lületaşıyla kurduğu bağın en canlı hâli burada görülüyor. Odunpazarı’nda; hafta içi öğleden önce atölyeler açık, alışverişte parça büyüklüğü fiyatı belirliyor. Avludaki çay bahçesi alışveriş arasında mola için kullanılıyor.
Dünyadaki lületaşının neredeyse tamamı Eskişehir çevresinden çıkıyor; müzede taşın çıkarılışı, işlenişi ve ustaların ürettiği pipolar ile heykelcikler sergileniyor. Beyaz, hafif ve işlenmeye elverişli bu taş şehrin simgesi sayılıyor. Odunpazarı’nda; giriş ücretsiz, ziyaret yarım saat ve çarşıdaki atölyelerle birlikte gezilmeli. Müzedeki panolar taşın çıkarıldığı ocakları da haritayla gösteriyor.
Dünyanın sayılı daktilo koleksiyonlarından birini barındıran müze, on dokuzuncu yüzyıldan bugüne yüzlerce makineyi bir arada sergiliyor; adını koleksiyonu şehre kazandıran gazeteciden alıyor. Yazı makinesinin evrimini tek salonda görmek mümkün. Odunpazarı’nda; giriş ücretsiz, ziyaret yirmi dakika ve çocuklar makineleri deneyebiliyor. Müze küçük olduğu için diğer Odunpazarı duraklarıyla birlikte gezilmeli.
Üniversitenin kurduğu müze, Cumhuriyet’in ilk yıllarına ait belgeleri, gazeteleri, afişleri ve gündelik eşyaları kronolojik olarak sergiliyor. Eskişehir’in eğitim şehri kimliği bu tür kurumlarla besleniyor. Kampüste ve tramvayla ulaşılıyor; giriş ücretsiz, hafta sonu kapalı olabildiği için gitmeden önce saatleri kontrol etmek gerekiyor. Kampüs içinde yönlendirme levhaları bulunuyor ve otopark var.
Şarhöyük’teki antik Dorylaion kazılarından ve çevre höyüklerden gelen buluntular burada sergileniyor; Frig, Roma ve Bizans dönemine ait seramikler, sikkeler ve heykeller koleksiyonun omurgasını oluşturuyor. Frig Vadisi gezisinden önce uğramak alanı anlamlı kılıyor. Odunpazarı’nda; giriş ücretli, Müzekart geçerli ve ziyaret bir saat. Bahçesindeki taş eserler de sergiye dâhil edilmiş durumda.
Odunpazarı’nın güneyindeki park, yapay şelalesi, mangal alanları ve gölgelikleriyle hafta sonu piknik adresi; çevresindeki yürüyüş yolları vadiye iniyor. Şehir içinde kalan sayılı büyük yeşil alanlardan biri. Merkeze araçla 15 dakika; giriş ücretsiz, mangal alanları için erken gitmek gerekiyor ve otoparkı var. Mangal kömürü ve malzeme çevredeki dükkânlardan alınabiliyor.
Porsuk üzerindeki regülatörün çevresine kurulan piknik alanı, çınar gölgeleri ve su kenarındaki masalarıyla şehir halkının serinleme noktası; balık tutmak da yaygın. Suyun akış hızı yaz aylarında düşüyor. Merkeze araçla 20 dakika; giriş ücretsiz, hafta sonu masa bulmak için sabah gitmek gerekiyor. Alanda tuvalet ve çeşme bulunuyor, otopark yol kenarında.
Şehrin en büyük salonu; tiyatro, opera, konser ve kongre programlarına ev sahipliği yapıyor. Eskişehir’in tiyatro seyircisi yoğunluğuyla anılmasında bu salonun ve şehir tiyatrolarının payı büyük. Merkezde, tramvay durağına yakın; bilet ve program takvimi önceden kontrol edilmeli, gösteri saatleri dışında iç mekân kapalı. Salonun önündeki meydan konser günlerinde kalabalıklaşıyor.
İlçe belediyesinin kültür merkezi; sergi salonları, atölyeler ve konferans alanlarıyla mahalle ölçeğinde etkinlik üretiyor. Odunpazarı’nın müze yoğunluğunu tamamlayan güncel bir mekân. Merkeze toplu taşımayla ulaşılıyor; girişi ücretsiz, etkinlik takvimi belediyenin duyurularından izleniyor ve hafta sonu programları daha kalabalık geçiyor. Sergiler genellikle ücretsiz ve hafta içi gün boyu geziliyor.
Odunpazarı’ndaki park, yaşlı kavakları, göleti ve çay bahçeleriyle mahallenin uzun süredir kullandığı yeşil alan; içinden geçen yürüyüş yolu tarihî evler mahallesine bağlanıyor. Adını çevresindeki ağaç dokusundan alıyor. Merkeze yürüme mesafesinde; giriş ücretsiz, akşamüstü aileler ve öğrencilerle hareketleniyor. Göletin çevresindeki çay bahçeleri akşam geç saate kadar açık.
Şehrin güneyindeki geniş bahçe; koşu parkuru, bisiklet yolu, göleti ve çocuk alanlarıyla düzenlendi ve merkezin en büyük açık alanlarından biri oldu. Hafta sonu spor yapanların yoğunlaştığı nokta. Merkeze tramvay ve otobüsle ulaşılıyor; giriş ücretsiz, otoparkı geniş ve akşam aydınlatması geç saate kadar sürüyor. Bisiklet yolu şehir içindeki hatta bağlanıyor.
Frig uygarlığının kutsal merkezlerinden olan yerleşim, tüf kayaya oyulmuş tapınaklar, sunaklar, sarnıçlar ve merdivenlerle kaplı bir plato üzerinde kurulu. Kaya yüzeyindeki anıtsal cepheler Friglerin taş işçiliğini gösteriyor. Han ilçesine bağlı Yazılıkaya köyünde; alan gölgesiz ve geniş, gezi iki saat sürüyor, su götürmek şart. Girişte bilgilendirme panosu var, rehberli tur köyden ayarlanabiliyor.
On yedi metreye ulaşan kaya cephesi, Frig kaya mimarisinin en görkemli örneği; üzerindeki eski Frigce yazıtta Midas adı geçtiği için bu ismi almış durumda. Tapınak cephesini taklit eden geometrik bezemeleri bugün de net görülüyor. Midas Kenti’nin girişinde; sabah ışığında cephe daha okunaklı, ziyaret yarım saat. Anıtın önündeki düzlükten cephenin tamamı tek kadraja giriyor.
Han ilçe merkezindeki yeraltı yerleşimi, galerileri, havalandırma bacaları ve depolama odalarıyla Frig Vadisi’ndeki kaya kültürünün yer altındaki karşılığı; Kapadokya’daki örneklerle aynı mantıkla kazılmış. Köy evlerinin bodrumları bu galerilere açılıyor. Han merkezde; tüneller dar ve alçak, el feneri ile rahat kıyafet gerekiyor. Ziyaret için köy muhtarlığından bilgi alınıyor, gezi yarım saat sürüyor.
Midas Kenti’nin çevresindeki vadi, kaya mezarları, sunakları ve aslan kabartmalarıyla dolu; işaretli yürüyüş rotaları köyden platoya çıkıyor. Frig Yolu’nun Eskişehir ayağı buradan geçiyor ve bisikletle de kat ediliyor. Han’a araçla 15 dakika; sezon ilkbahar ve sonbahar, yazın gölge bulunmuyor. Rota işaretleri kırmızı-beyaz boyalı taşlarla belirtilmiş durumda.
Kayaya oyulmuş büyük su sarnıcı, Friglerin platodaki yerleşimi yağış suyuyla nasıl beslediğini gösteriyor; basamakları ve kanallarıyla mühendislik yönü öne çıkıyor. Vadideki diğer sarnıçlarla birlikte bir su sistemi oluşturuyor. Midas Kenti alanı içinde; kenarları korunmasız olduğu için çocuklarla dikkatli olunmalı. Alan içinde ücretsiz geziliyor ve ziyaret on beş dakika alıyor.
Yazılı köyü yakınındaki kayalıklarda yan yana açılmış çok sayıda oyuk, uzaktan bir petek görüntüsü veriyor; bu bölümlerin mezar ve depo olarak kullanıldığı düşünülüyor. Frig Vadisi’nin en fotojenik duraklarından biri sayılıyor. Han’a araçla 20 dakika, son bölüm stabilize yol; alan işaretli ama gölgesiz. Kayalıklara tırmanmak tehlikeli, fotoğraf aşağıdan çekilmeli.
Frig döneminden kalan kaya cephesi, üzerindeki bezemelerle Midas Anıtı’nın küçük ölçekli akrabası; yarım kalmış işçiliği anıtların nasıl yontulduğunu gösterdiği için ayrıca değerli. Vadideki rotanın duraklarından biri. Han çevresinde ve tabelayla işaretli; araçla yaklaşılıp kısa bir yürüyüşle çıkılıyor, ziyaret yirmi dakika. Yol kenarındaki otoparktan patika ile beş dakikada ulaşılıyor.
On üçüncü yüzyıldan kalan cami, altmışa yakın ahşap direğin taşıdığı tavanıyla Anadolu’nun ahşap hipostil camilerinin en iyi korunmuş örneklerinden; bu grup UNESCO Geçici Listesi’nde yer alıyor. Direklerin başlıkları antik yapılardan devşirilmiş. Sivrihisar merkezde; ibadet saatleri dışında geziliyor, iç mekân serin ve giriş ücretsiz. Avlusundaki hazire ve minare tabanı da gezinin parçası.
Kasabaya tepeden bakan kayalıkların üzerindeki kule, ilçenin simgesi ve seyir noktası; buradan Sivrihisar’ın taş evleri ile ovaya kadar uzanan düzlük görülüyor. Adını veren sivri kayalıklar kulenin çevresini sarıyor. Merkezden yürüyerek çıkılıyor, yol dik; gün batımı saatinde fotoğraf için en uygun zaman. Tırmanış yaklaşık yirmi dakika sürüyor ve basamaklar düzensiz.
Heykeltıraş Metin Yurdanur’un yapıtlarının sergilendiği açık hava bahçesi, ilçe girişinde kuruldu; bronz figürler çim alanlara yerleştirilmiş durumda ve gezinti serbest. Küçük bir kasabada bu ölçekte bir heykel koleksiyonu bulunması alışılmadık. Sivrihisar girişinde; giriş ücretsiz, gezi yarım saat ve otoparkı var. Bahçe gün boyu açık, çevresinde dinlenme alanları bulunuyor.
Nasrettin Hoca’nın doğduğu kabul edilen Hortu köyü Sivrihisar’a bağlı; ilçedeki ev müze, hoca ile ilgili derlemeleri, fıkra panolarını ve dönem eşyalarını bir arada sunuyor. Temmuz ayındaki şenlikler ilçeyi hareketlendiriyor. Merkezde ve yürüme mesafesinde; giriş ücretsiz, ziyaret yirmi dakika sürüyor. Şenlik döneminde ilçede konaklama bulmak zorlaşıyor.
Ballıhisar köyündeki antik kent, ana tanrıça Kybele kültünün en önemli merkezlerinden biriydi; tapınak alanı, tiyatro ve mermer döşeli kanal kalıntıları kazılarla ortaya çıkarıldı. Roma döneminde de kutsal statüsünü korudu. Sivrihisar’a araçla 20 dakika; alan gölgesiz, ziyaret bir saat ve giriş ücretsiz. Köy içinden geçen yol kazı alanına kadar asfalt.
Sakarya Nehri’nin taşkın ovasında oluşan sulak alan, göç yolları üzerinde olduğu için iki yüzü aşkın kuş türüne ev sahipliği yapıyor; gözlem kulesi ve platformlar kurulmuş durumda. Leylek ve flamingo grupları en bilinen ziyaretçileri. Sivrihisar’a araçla 40 dakika; ilkbahar sabahları en verimli, dürbün şart. Gözlem kulesine giden son bölüm yağış sonrası çamurlu olabiliyor.
İlçeye adını veren sivri kayalık kütleler, ovadan aniden yükselen görüntüsüyle bölgenin en tanınmış siluetini oluşturuyor; jeolojik olarak eski okyanus tabanı kalıntıları taşıdığı için araştırmacıların ilgisini çekiyor. Yamaçlarda kısa yürüyüş rotaları var. Sivrihisar merkezden çıkılıyor; su ve şapka gerekiyor, gölge yok. Yürüyüşe ilçe merkezinden çıkılıyor ve rota işaretsiz.
On dördüncü yüzyıl başında yapılan kümbet, Selçuklu mezar anıtı geleneğinin Sivrihisar’daki örneği; sekizgen gövdesi, taş bezemeleri ve piramidal külahıyla ayakta duruyor. Kasabanın Selçuklu dönemindeki önemini gösteren yapılardan biri. Merkezde, Ulu Camii’ne yürüme mesafesinde; dıştan geziliyor, ziyaret on beş dakika. Çevresindeki sokaklarda taş evler ve eski çeşmeler bulunuyor.
Anadolu’nun en bilinen gazi-veli anlatılarından birinin merkezindeki külliye, tepedeki konumuyla ilçeye hâkim; cami, türbe, medrese ve dervişhane bölümleri Selçuklu döneminde kurulup Osmanlı’da genişletildi. Bektaşi geleneğinde ayrı bir yeri var. Seyitgazi merkezde; giriş ücretsiz, avlu geniş ve ziyaret bir saat sürüyor. Tepeye çıkan yol araçla kullanılıyor ve otoparkı var.
Frig Vadisi’nin Seyitgazi ayağındaki kaya oluşumu, deveyi andıran biçimiyle adlandırılmış; çevresindeki tüf kayalıklar rüzgâr ve suyun oyduğu benzer figürlerle dolu. Doğal bir heykel parkı gibi geziliyor. Seyitgazi’ye araçla 25 dakika, son bölüm toprak yol; işaret levhaları seyrek, harita indirmek işe yarıyor. Çevredeki kaya oluşumları arasında kısa yürüyüş rotaları bulunuyor.
Seyitgazi’nin yayla kesimindeki gölet, çevresindeki çam ormanı ve serin havasıyla yaz aylarında piknik için kullanılıyor; kıyısında olta balıkçılığı yapılıyor. Yükselti nedeniyle akşamları sıcaklık belirgin düşüyor. Seyitgazi’ye araçla 30 dakika; giriş ücretsiz, altyapı sınırlı olduğundan yiyecek içecek yanınızda olmalı. Yol son bölümde stabilize, sezon haziran-eylül arasında sürüyor.
Mihalıççık’ın orman içindeki şelalesi, adını suyun kayalardan dökülürken çıkardığı sesten alıyor; çevresine yürüyüş yolları ve piknik alanları düzenlenmiş durumda. Sudaki debi ilkbaharda en yüksek seviyeye çıkıyor. Eskişehir merkeze araçla bir saat on dakika; hafta sonu kalabalık, patika ıslak ve kaygan olabiliyor. Alanda büfe ve mangal yeri düzenlenmiş, giriş ücretsiz.
Mihalıççık’taki geniş orman alanı, karaçam ve meşe topluluklarıyla kaplı; içindeki geyik üretme istasyonu bölgenin yaban hayatı açısından önemini gösteriyor. Mesire alanları ve orman yolları yürüyüşe elverişli. Eskişehir’e araçla bir buçuk saat; kış aylarında yollar kar nedeniyle kapanabiliyor, girişte orman idaresi kuralları geçerli. Geyik gözlem alanına giriş idarenin izniyle yapılıyor.
Mihalgazi’deki termal kaynak, yüksek sıcaklıktaki suyu ve çevresindeki tesisleriyle bölgenin en bilinen kaplıcası; romatizmal şikâyetler için tercih ediliyor ve kür programları uygulanıyor. Sakarya Vadisi’nin yamacında bulunuyor. Eskişehir’e araçla 50 dakika; günübirlik havuz kullanımı mümkün, kış aylarında yoğunluk artıyor. Havlu ve terlik yanınızda olmalı, hafta sonu öncelik randevuda.
Alpu ovasındaki gölet, sulama amacıyla kurulmuş olsa da çevresindeki ağaçlık alan ve olta balıkçılığıyla ilçenin hafta sonu çıkış noktası hâline geldi. Ova tarımı bölgenin ekonomisini belirliyor ve gölet bu düzenin parçası. Eskişehir merkeze araçla 35 dakika; altyapı sınırlı, yiyecek ve gölgelik yanınızda olmalı. Kıyıya araçla yaklaşılıyor, akşam serinliğinde yürüyüş rahat oluyor.
Sakarya Nehri’nin yeraltından kaynak olarak çıktığı nokta; çevresindeki havuzlar, alabalık tesisleri ve çınar gölgeleriyle mesire alanına dönüştürülmüş durumda. Türkiye’nin en uzun nehirlerinden birinin başladığı yeri görmek gezinin ilgi çekici yanı. Çifteler’e araçla 10 dakika; giriş ücretsiz, hafta sonu masa bulmak zor. Alabalık tesislerinde öğle yemeği yemek mümkün.
İlçe merkezindeki bahçe; yürüyüş parkuru, çocuk oyun alanları ve gölgelikli oturma bölümleriyle Beylikova’nın düzenli açık alanı. İlçe, tarım işletmesi ve hayvancılığıyla biliniyor ve merkez küçük bir kasaba ölçeğinde kalıyor. Eskişehir’e araçla 50 dakika; giriş ücretsiz, akşamüstü mahalleli yoğunluğu artıyor ve otoparkı var. İlçe merkezindeki fırın ve çay ocakları bahçeye komşu, hafta sonu hareketli.
Sakarya Vadisi’ndeki ilçenin merkezinde düzenlenen park; yürüyüş yolları, çay bahçesi ve çocuk alanlarıyla kullanılıyor. Sarıcakaya, vadinin yarattığı mikroklima sayesinde erken sebze ve meyve üretimiyle tanınıyor. Eskişehir’e araçla 50 dakika; giriş ücretsiz, ilkbaharda vadi boyunca meyve bahçeleri çiçek açıyor. İlçeye giden vadi yolu virajlı ama manzaralı bir güzergâh.
İnönü, Türk Kuşu geleneğinden gelen havacılık altyapısıyla planör ve yamaç paraşütünün merkezlerinden biri; kalkış alanı ilçeye bakan yamaçta, iniş alanı ise ovada bulunuyor. Hafta sonları tandem uçuşlar yapılıyor. Eskişehir’e araçla 35 dakika; uçuşlar rüzgâra bağlı, gitmeden önce telefonla teyit gerekiyor. İzleyiciler için düzlük ayrılmış, uçuş süresi hava koşullarına bağlı.
Osmanlı ordusunun at ihtiyacını karşılamak için II. Mahmud‘un emriyle 1815‘te Çiftlikat-ı Hümayun adıyla kurulan haranın merkezi burasıydı; ilçe adını da bu padişahtan alıyor. Yaklaşık iki yüzyıldır safkan Arap atı yetiştiriciliği sürüyor ve Mahmudiye bugün Türkiye’nin bu alandaki en köklü merkezlerinden sayılıyor. İşletme faal olduğu için ziyaret izne bağlı.
İlçe merkezindeki cami. Günyüzü, Eskişehir’in güneydoğusunda, Ankara sınırına yakın kesimde yer alan tarım ilçelerinden; il merkezine uzaklığı ilçeyi sakin bir kırsal rota durağı yapıyor. Cami merkezde ve çarşıya bitişik konumda. Günyüzü’ne Eskişehir yerine Ankara-Polatlı yönünden yaklaşmak daha kısa sürüyor; ilçede konaklama seçeneği sınırlı olduğu için gezi günübirlik planlanıyor.
Eskişehir sekiz yüz metre yükseklikte, karasal iklim kuşağındadır; kışlar soğuk ve karlı, yazlar sıcak geçer ama geceler serinler. Nisan–Haziran ile Eylül–Ekim şehrin ve çevresinin tamamını gezmek için en uygun dönemlerdir: Frig Vadisi’nde yürüyüş rahat, Porsuk kıyısı ve parklar canlıdır. Mart–Nisan Balıkdamı’ndaki kuş göçünün ve Sazova’daki sakura çiçeklenmesinin dönemidir. Temmuz–ağustos şehir için sakin bir dönemdir çünkü öğrenciler ayrılır; buna karşılık Frig Vadisi’nde gölge bulunmadığından o alanlar sabaha alınmalıdır. Aralık–şubat arası şehir gezisi hâlâ verimlidir — müzeler, tiyatrolar ve kapalı mekânlar ağır basar — ama Frig Vadisi ile Çatacık ve Mihalıççık yolları kar nedeniyle kapanabilir. Üniversitelerin açık olduğu dönemlerde hafta sonları kafeler ve kültür etkinlikleri belirgin kalabalıklaşır.
Aylara göre hava, program ve kalabalık
Eskişehir sekiz yüz metre yükseklikte, karasal iklim kuşağında: kışlar soğuk ve karlı, yazlar sıcak ama gece serinliyor. Programı belirleyen iki etken, Frig Vadisi’nde gölge bulunmaması ve üniversite takvimiyle değişen şehir kalabalığı.
Dönem
Hava
Ne öne çıkar
Kalabalık
Not
Aralık–Şubat
-3 / 6 °C
Müzeler, Odunpazarı
Düşük
Şehir gezisi kapalı mekân ağırlıklı olduğu için kışın da verimli. Kar yağışı sık; Frig Vadisi ve Çatacık yolları zaman zaman kapanıyor.
Mart–Nisan
3 / 16 °C
Frig Vadisi, Balıkdamı
Orta
Vadi yürüyüşleri için en uygun dönem; Balıkdamı’nda kuş göçü sürüyor. Sazova’daki Japon Bahçesi nisanda çiçek açıyor.
Mayıs–Haziran
9 / 25 °C
Her şey
Orta-yüksek
Porsuk kıyısı ve parklar canlanıyor. Üniversiteler açık olduğu için şehir hareketli, hafta sonları kafeler dolu.
Temmuz–Ağustos
14 / 31 °C
Kentpark, gondol
Orta
Öğrenciler gidince şehir sakinleşiyor. Frig Vadisi’nde öğle sıcağı zorluyor; program sabaha alınmalı, Kentpark plajı sezonunda.
Eylül–Ekim
8 / 24 °C
Vadi, müzeler, festival
Orta-yüksek
Yılın en dengeli dönemi. Eylül sonunda üniversiteler açılıyor, şehirde etkinlik takvimi yoğunlaşıyor.
Kasım
2 / 12 °C
Müzeler, tiyatro
Düşük
Hava kapanıyor ama şehir tiyatroları ve konser salonları sezonun en yoğun dönemine giriyor.
Eskişehir’e Nasıl Ulaşılır?
Trenle: Yüksek hızlı tren Eskişehir’i Ankara ve İstanbul’a bağlıyor; gar şehir merkezinde ve tramvay hattı üzerinde olduğu için trenle gelmek en pratik seçenek sayılıyor.
Karayoluyla: Kütahya 80, Bilecik 80, Afyonkarahisar 145, Bursa 155, Ankara 230, Konya 290, İstanbul 330 km. Otogar merkeze tramvay ve otobüsle bağlı.
Uçakla: Şehirde tarifeli sefer sınırlı; çoğu ziyaretçi Ankara Esenboğa ya da İstanbul üzerinden gelip trenle devam ediyor.
Şehir içinde: Tramvay hattı garı, Odunpazarı’nı, üniversiteyi ve Sazova’yı birbirine bağlıyor; merkezdeki duraklar arasında yürümek de mümkün. Porsuk kıyısı boyunca bisiklet yolu bulunuyor.
Araçla: Han ilçesindeki Frig Vadisi 90, Sivrihisar 100, Mihalıççık 110 kilometre uzaklıkta; bu duraklara toplu taşımayla gidip aynı gün dönmek pratik değil.
Önerilen Gezi Rotaları
Eskişehir’in merkezi yürünebilir ölçekte: Odunpazarı, Porsuk kıyısı ve müzeler birkaç kilometrelik alanda toplanıyor. Asıl mesafe şehir dışında; Han ilçesindeki Frig Vadisi 90, Sivrihisar 100 kilometre uzaklıkta ve ikisi ayrı yönlerde.
1. gün — Odunpazarı ve müzeler
09:30 Tarihi Odunpazarı Evleri; ahşap cepheler ve dar sokaklar.
10:30 Odunpazarı Modern Müze; ardından Çağdaş Cam Sanatları Müzesi.
13:00 Odunpazarı’nda öğle yemeği; çiğ börek.
14:30 Kurşunlu Külliyesi, Lületaşı Müzesi ve Atlıhan atölyeleri.
16:30 Balmumu Heykeller Müzesi ya da Daktilo Müzesi.
2. gün — Porsuk ve Sazova
10:00 Porsuk kıyısında yürüyüş, Esgondol ile tekne turu.
12:00 Kentpark ve çevresindeki kafeler.
14:00 Sazova Parkı: Masal Şatosu, Nuh’un Gemisi, Japon Bahçesi.
16:30 Eti Sualtı Dünyası ya da Bilim Deney Merkezi.
19:00 Akşam Porsuk kenarında; kanal boyu aydınlatmalı.
3. gün — Frig Vadisi
08:30 Han’a hareket; yol yaklaşık bir buçuk saat.
10:00 Midas Kenti ve Midas Anıtı.
12:30 Yazılıkaya köyünde mola; Frig sarnıcı ve kaya mezarları.
14:30 Kırkgöz Kayalıkları ve Sümbüllü Anıt.
16:30 Dönüşte Seyitgazi’de Seyit Battal Gazi Külliyesi.
Alternatif günler
Sivrihisar Ulu Camii, Saat Kulesi, Alemşah Türbesi, Pessinus ve Balıkdamı; tek güne sığıyor.
Orman ve su Mihalıççık’ta Gürleyik Şelalesi ile Çatacık Ormanları; Mihalgazi’de Sakarıılıca kaplıcası.
Çocuklu aile Sazova, Kentpark, hayvanat bahçesi ve balmumu müzesi.
Kaynak Çifteler’de Sakarya Başı; nehrin doğduğu yer ve alabalık tesisleri.
Bütçe: Eskişehir’de neye ne kadar gider?
Müzelerin çoğu belediyeye ait ve ücretsiz. Lületaşı, Daktilo ve kültür merkezi sergileri para almıyor; Odunpazarı Modern Müze ile Eti Arkeoloji Müzesi ücretli.
Tramvay şehri ucuza gezdiriyor. Gar, Odunpazarı, üniversite ve Sazova aynı hat üzerinde; kart tek yolculukla birçok durağı bağlıyor.
Sazova’da giriş ücretsiz ama üniteler ayrı. Masal Şatosu, akvaryum ve bilim merkezi için ayrı bilet alınıyor; hepsini almak yerine iki üniteyi seçmek daha mantıklı.
Gondol turu kişi başı ücretli. Yarım saatlik tur akşam saatlerinde daha çok tercih ediliyor; kalabalıkta sıra beklemek gerekebiliyor.
Frig Vadisi ücretsiz ama yakıt gerekiyor. Han gidiş-dönüş yaklaşık 180 kilometre; alanlarda gişe yok, buna karşılık büfe ve tuvalet de bulunmuyor.
Lületaşı fiyatı işçiliğe göre değişiyor. Atlıhan’daki atölyelerde küçük parçalar hediyelik bütçesine sığıyor; oyma detayı arttıkça fiyat hızla yükseliyor.
Öğrenci şehri olması yeme-içmeyi ucuzlatıyor. Üniversite çevresindeki lokantalar merkeze göre belirgin uygun.
Frigler ve Midas: kayaya oyulmuş bir uygarlık
Eskişehir’in güneyi, Afyon ve Kütahya ile birlikte Frig Vadisi denen bölgeyi oluşturuyor. Frigler MÖ birinci binyılda buraya yerleşti ve tüf kayayı oyarak tapınaklar, sunaklar, sarnıçlar ve mezarlar yaptı. En görkemli eser, Han ilçesindeki Midas Anıtı: on yedi metrelik kaya cephesi bir tapınak yüzünü taklit ediyor ve üzerindeki eski Frigce yazıtta Midas adı geçiyor.
Buradaki Midas, altına dönüştürme efsanesindeki kraldan çok, Frig krallarının ortak unvanı olarak okunuyor. Anıtın bir tapınak cephesi olduğu ve ana tanrıça Kybele kültüyle ilişkili olduğu düşünülüyor. Aynı kült, kuzeydeki Pessinus’ta da merkezini kurmuştu; Romalılar MÖ üçüncü yüzyılda tanrıçanın kutsal taşını buradan alıp Roma’ya taşıdı.
Vadideki kaya işçiliği Friglerle bitmedi: Bizans döneminde aynı yumuşak taşa kiliseler ve yeraltı sığınakları oyuldu. Han’daki yeraltı şehri ile köy evlerinin bodrumları bu sürekliliğin izini taşıyor.
Lületaşından gondola: kendini yeniden kuran şehir
Lületaşı. Dünyadaki lületaşı yataklarının neredeyse tamamı Eskişehir çevresinde. Beyaz, hafif ve suda yüzebilen bu taş kolay işlendiği için yüzyıllardır pipo ve heykelcik yapımında kullanılıyor. Odunpazarı’ndaki atölyeler bu zanaatı sürdüren son halkalardan; müzedeki panolar taşın ocaktan çıkarılışını da anlatıyor.
Demiryolu ve sanayi. Şehir on dokuzuncu yüzyıl sonunda Bağdat Demiryolu hattına bağlanınca büyüdü; cer atölyeleri, uçak fabrikası ve şeker sanayisi Cumhuriyet döneminde kimliğini belirledi. Türkiye’nin ilk yerli otomobili Devrim 1961’de bu fabrikalarda, yüz yirmi dokuz günde üretildi.
Dönüşüm. 1990’ların sonundan itibaren Porsuk Çayı ıslah edildi, kıyısına yürüyüş yolları yapıldı ve üzerinde tekne seferleri başladı; Odunpazarı’ndaki ahşap evler restore edilip müzeye çevrildi, tramvay hattı kuruldu. Bugün şehrin turizmi bu dönüşümün ürünü — Eskişehir, tarihî eser sayısıyla değil, kamusal alan tasarımıyla gezilen ender Anadolu kentlerinden biri.
Eskişehir’e ilk kez gelenlerin yaptığı 8 hata
Şehri tek gün sanmak. Merkez bir güne sığıyor gibi görünse de Odunpazarı’ndaki müzelerin sayısı fazla; Frig Vadisi ile Sivrihisar ayrı birer gün istiyor.
Frig Vadisi’ni yaz öğlesinde gezmek. Midas Kenti tümüyle gölgesiz bir plato; yaz aylarında sabah 10’dan sonra yürümek zorlaşıyor, su ve şapka şart.
Müzelerin kapalı gününü kontrol etmemek. Odunpazarı’ndaki müzelerin bir bölümü pazartesi kapalı; program yapmadan önce güncel saatleri doğrulamak gerekiyor.
Odunpazarı’na araçla girmeye çalışmak. Sokaklar dar, eğimli ve büyük bölümü yaya; aracı çevredeki otoparklara bırakmak zaman kazandırıyor.
Lületaşını rastgele almak. Gerçek lületaşı hafif ve gözeneklidir; presleme taş ile karıştırmamak için atölyeden almak ve ustaya sormak en güvenlisi.
Gondol turunu Venedik sanmak. Porsuk üzerindeki tur yarım saatlik keyifli bir şehir gezisi; beklentiyi buna göre kurmak gerekiyor.
Sivrihisar’ı yol üstü molası sanmak. Ulu Camii, saat kulesi, Alemşah Türbesi ve Pessinus birlikte yarım günden fazla tutuyor.
Kışın vadi programı yapmak. Aralık-şubat arası Frig Vadisi ve Çatacık yolları karla kapanabiliyor; o dönemde şehir müzeleri ve kaplıca daha güvenli seçim.
Eskişehir’de ne yenir?
Eskişehir mutfağı Kırım ve Balkan göçlerinin izini taşıyor; şehrin en bilinen lezzeti olan çiğ börek de Tatar mutfağından geliyor. Öğrenci nüfusu sayesinde sokak lezzetleri ucuz ve çeşitli.
Denenmesi gerekenler: kıymalı harçla doldurulup kızartılan çiğ börek, un, şeker ve tereyağıyla lif lif çekilen met helvası, balaban kebabı, haşhaşlı çörek, nohutlu piliç, sarımsaklı sucuk ve tatlıda kalburabastı. Kırım kökenli kaşık böreği de ev sofralarının klasiği.
Nerede yenir? Çiğ börek için Odunpazarı ve merkezdeki eski börekçiler, met helvası için çarşı esnafı, öğrenci bütçesine uygun yemek için üniversite çevresi tercih ediliyor. Porsuk kıyısındaki kafeler manzara için iyi ama fiyat düzeyi merkeze göre yüksek; bir sokak içeri girmek belirgin fark yaratıyor.
Sık Sorulan Sorular
Eskişehir’e gitmek için en uygun zaman ne zaman?
En ideal dönemler ilkbahar (Nisan–Mayıs) ve sonbahardır (Eylül–Ekim). Bu aylarda hava ılıman olur, Porsuk Çayı kıyısı ve parklar rahatça gezilir. Kış ayları soğuk geçtiğinden açık alan gezileri için zorlayıcı olabilir.
Eskişehir’e trenle nasıl gidilir?
Eskişehir, Yüksek Hızlı Tren (YHT) hattı üzerinde yer alır ve Ankara ile İstanbul’a doğrudan bağlanır. YHT, konforu ve hızıyla şehre ulaşımın en çok tercih edilen yollarından biridir.
Eskişehir’in havalimanı var mı?
Eskişehir’de Hasan Polatkan Havalimanı bulunur. Uçuş seçenekleri sınırlı olduğundan birçok ziyaretçi YHT’yi tercih eder veya yakın havalimanlarına inip karayoluyla şehre devam eder.
Eskişehir’de araç kiralamak gerekir mi?
Şehir merkezinde tramvay ve toplu taşıma yeterlidir. Ancak Sivrihisar, Seyitgazi ve Han’daki Frig Vadisi gibi ilçeleri rahat gezmek için araç kiralamak büyük kolaylık sağlar.
Eskişehir’de mutlaka görülmesi gereken yerler nelerdir?
Odunpazarı Tarihi Evleri, Porsuk Çayı ve gondol gezisi, Sazova Parkı, lületaşı ve müzeleri, Sivrihisar Ulu Camii ile Han’daki Midas Kenti ve Yazılıkaya Frig Vadisi Eskişehir’in öne çıkan durakları arasındadır.
Eskişehir’de kaç gün kalmak gerekir?
Merkez için iki gün gerekiyor: bir gün Odunpazarı ve müzeler, bir gün Porsuk kıyısı ile Sazova Parkı. Frig Vadisi’ni görmek isteyenler üçüncü, Sivrihisar’ı ekleyenler dördüncü günü ayırmalı. Merkez yürünebilir ölçekte olduğu ve tramvay ana durakları bağladığı için şehir içinde zaman kaybı yaşanmıyor. Asıl mesafe şehir dışında: Han ilçesi 90, Sivrihisar 100 kilometre uzaklıkta ve iki yön birbirinin tersine düşüyor.
Frig Vadisi ve Midas Anıtı nerede, nasıl gidilir?
Midas Kenti ve Midas Anıtı, Eskişehir’in Han ilçesine bağlı Yazılıkaya köyünde; merkezden yaklaşık 90 kilometre, araçla bir buçuk saat. Toplu taşıma seyrek olduğu için araç neredeyse zorunlu. Alan ücretsiz ve gişesiz, buna karşılık büfe, tuvalet ve gölge de yok; su, şapka ve rahat ayakkabı gerekiyor. Aynı gün Kırkgöz Kayalıkları, Frig sarnıcı ve dönüşte Seyitgazi’deki külliye görülebiliyor.
Porsuk Çayı’nda tekne turu nasıl yapılır?
Şehir merkezindeki iskelelerden kalkan gondol ve tekneler Porsuk boyunca köprü altlarından geçerek yaklaşık yarım saatlik bir tur yapıyor. Bilet iskeledeki gişeden alınıyor, rezervasyon gerekmiyor. En çok tercih edilen saat akşamüstü ve gece; kanal boyu aydınlatması o saatte devreye giriyor. Kış aylarında ve hava koşullarına bağlı olarak sefer sayısı azalıyor, bazı günler tümüyle duruyor.
Odunpazarı’nda hangi müzeler var?
Tarihî evler mahallesinde on kadar müze var: Kengo Kuma’nın tasarladığı Odunpazarı Modern Müze, Çağdaş Cam Sanatları Müzesi, Yılmaz Büyükerşen Balmumu Heykeller Müzesi, Lületaşı Müzesi, Tayfun Talipoğlu Daktilo Müzesi ve Eti Arkeoloji Müzesi başta geliyor. Çoğu birbirine yürüme mesafesinde ve belediyeye ait olanların girişi ücretsiz. Bir bölümü pazartesi kapalı olduğu için gitmeden önce güncel saatleri kontrol etmek gerekiyor.
Lületaşı nedir, nereden alınır?
Lületaşı, dünyada neredeyse yalnızca Eskişehir çevresinde çıkan beyaz, hafif ve gözenekli bir taş; kolay işlendiği için yüzyıllardır pipo ve heykelcik yapımında kullanılıyor. Atlıhan El Sanatları Çarşısı ile Kurşunlu Külliyesi avlusundaki atölyelerde ustalar taşı yerinde işliyor ve satış yapıyor. Fiyat işçiliğe göre hızla değişiyor; küçük parçalar hediyelik bütçesine sığıyor. Presleme taşla karıştırmamak için atölyeden almak en güvenlisi.
Eskişehir kışın gezilir mi?
Gezilir, çünkü şehrin duraklarının büyük bölümü kapalı mekân: müzeler, kültür merkezleri, akvaryum ve tiyatro salonları. Kış aynı zamanda şehir tiyatrolarının en yoğun sezonu. Buna karşılık sıcaklık sıfırın altına iniyor ve kar yağışı sık; Frig Vadisi, Çatacık Ormanları ve Mihalıççık yolları zaman zaman kapanabiliyor. Kış programı için merkez, Odunpazarı müzeleri ve Mihalgazi’deki Sakarıılıca kaplıcası daha güvenli bir üçlü oluşturuyor.
📚 Kaynaklar ve resmî bağlantılar7 kaynak
Aşağıdaki kurumlar bu sayfadaki bilgileri karşılaştırmak ve ziyaret öncesi güncel durumu (saat, ücret, yol ve sezon) teyit etmek için başvurulabilecek resmî kaynaklardır. Giriş ücretleri ve ziyaret saatleri dönem dönem değiştiği için kesin bilgi her zaman kurumun kendi sayfasındadır.
Bu sayfadaki fotoğrafların bir bölümü Wikimedia Commons üzerinden serbest lisanslarla kullanılmıştır. Lisans gereği eser sahibi ve lisans bilgisi aşağıda belirtilmiştir.
whattowants.com, siteyi çalıştırmak ve reklam sunmak için çerez kullanır. 6698 sayılı KVKK
kapsamındaki aydınlatma için Çerez Politikası'na
bakabilirsiniz. Reddederseniz reklamlar kişiselleştirilmeden gösterilir.
